Aquí vos deixo a primeira lección para que a practiquedes. Non é complicada así que ánimo.
Exercicios 1
Mostrando entradas con la etiqueta LPM. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta LPM. Mostrar todas las entradas
lunes, 2 de abril de 2012
viernes, 8 de julio de 2011
Páxina de exercicios musicais
Esta é a páxina que estaba buscando cando Rima me pediu unha páxina onde puidera practicar dictados ou así. Non a atopei entón, aínda que atopei algo similar pero menos completo. Pero vola colgo agora. É un pouco tarde para algúns "afortunados", pero vos pode servir a algúns.
Veredes que é moi completa e esta preparada para moitos niveis. Tede coidado de empregar as opcións que se correspondan co voso nivel. Tedes dictados rítmicos, de intervalos, de acordes, recoñecemento de armaduras de clave, para practicar as difrerentes claves, os compases, en fin.....que non falta de nada.. ;)
páxina de exercicios musicais
Veredes que é moi completa e esta preparada para moitos niveis. Tede coidado de empregar as opcións que se correspondan co voso nivel. Tedes dictados rítmicos, de intervalos, de acordes, recoñecemento de armaduras de clave, para practicar as difrerentes claves, os compases, en fin.....que non falta de nada.. ;)
páxina de exercicios musicais
jueves, 14 de abril de 2011
jueves, 7 de abril de 2011
Imos comezar pois cos venres/martes de lectura
Aquí vos deixo a primeira lección para que a practiquedes. Non é complicada así que ánimo.
Exercicios 1
Exercicios 1
martes, 5 de abril de 2011
miércoles, 23 de marzo de 2011
Hai linguaxes e linguaxes
Para animarvos a que sigades visitando o blog, outro uso da mesma linguaxe musical.
martes, 22 de marzo de 2011
¿Por qué Debuxando sons?
Cando abrín o blogue adicado a LPM estiven todo un día devanándome os sesos, pensando en cal sería o mellor nome posible. Quería indicarvos cál era o valor da Linguaxe musical, porque a precisabamos para amar a música. Hoxe atopei este fermoso e fantástico video que nos ensina a maxia de todos eses elementos que tanta rabia nos dan a veces; corcheas, claves de fa, silencioas, calderóns.....Ten uns anos, pero deixadevos transportar por el.
lunes, 31 de enero de 2011
Sinfonía nº 6 de Sibelius
Como ben lembrades o xoves imos asistir a un ensaio da OSG. Neste ensaio imos escoitar a sinfonia nº 6 de J. Sibelius, que é o autor nacional de Finlandia, un autor do século XX cunha linguaxe tremendamente persoal. No estupendo libro de Alex Ross titulado "O ruido eterno" sobre a música do século XX este é o seu comentario sobre esta obra:
"Sibelius estaba en la cúspide de sus poderes. Pero su interior albergaba ya poquísima música: Las sinfonías Sexta y Séptima, el poema sinfónico Tapiola, música incidental para The Tempest (La tempestad) de W. Shakespeare, un puñado de piezas menores y la fantasmagórica Octava. Su búsqueda de una síntesis sinfónica final hacía del proceso de composición una empresa ardua que rozaba lo imposible. Repentinamente insatisfecho con la forma fluida que había desarrollado en la Quinta, empezó a soñar con una masa borrosa y continua de sonido sin divisiones formales: sinfonías sin movimientos, óperas sin palabras. En vez de escribir la musica de su imaginación, quería transcribir el ruido mismo de la naturaleza. Pensaba que podía oír acordes en los murmullos de los bosques y en el sonido del agua de los lagos al lamer la tierra; en una ocasión dejó perplejos a un grupo de estudiantes finlandeses al dar una conferencia sobre la serie de armónicos de un prado. Cualquier cosa que conseguía poner sobre un papel le parecía mala e inadecuada. Como muestran las revisiones de la Quinta, examinaba sus propias creaciones con una mirada despiadada, arremetiendo salvajemente contra ellas como si fueran los garabatos de un estudiante inepto.
Los presagios de silencio abundan en las últimas obras de Sibelius. Como escribe Hepokoski, las narraciones teleológicas no terminan en un ambiente victorioso, como en la Quinta Sinfonía, sino en la "disolución", la "composición", la "extinción". La Sexta Sinfonía recuerda al espíritu sobrio y neoclásico de la Tercera, con modos antiguos apuntalando la armonía; es como si el compositor estuviera intentando huir a un pasado mítico. Sin embargo, coros brutales de instrumentos de metal siguen hundiéndose en las tenues texturas de la cuerda y asomando entre las pulcras filas de los danzarines instrumentos de viento-madera. Un episodio traumático detiene en seco el último movimiento: en la versión de Hepokoski, los motivos de la naturaleza que representan los pinos y el viento rasgan el majestuoso diseño rotacional y lo hacen pedazos. El proceso continúa durante uno o dos minutos, pero los motivos de se desmoronan ante nuestros oídos y, la música se repliega hacia la música delgada e irreal para instrumentos de cuerda con la que empezó. "
As actividades propostas para este concerto teñen moito que ver co que estamos a facer na clase. Así que vos invito a que as fagades para o próximo luns, aquí tedes o enlace.
"Sibelius estaba en la cúspide de sus poderes. Pero su interior albergaba ya poquísima música: Las sinfonías Sexta y Séptima, el poema sinfónico Tapiola, música incidental para The Tempest (La tempestad) de W. Shakespeare, un puñado de piezas menores y la fantasmagórica Octava. Su búsqueda de una síntesis sinfónica final hacía del proceso de composición una empresa ardua que rozaba lo imposible. Repentinamente insatisfecho con la forma fluida que había desarrollado en la Quinta, empezó a soñar con una masa borrosa y continua de sonido sin divisiones formales: sinfonías sin movimientos, óperas sin palabras. En vez de escribir la musica de su imaginación, quería transcribir el ruido mismo de la naturaleza. Pensaba que podía oír acordes en los murmullos de los bosques y en el sonido del agua de los lagos al lamer la tierra; en una ocasión dejó perplejos a un grupo de estudiantes finlandeses al dar una conferencia sobre la serie de armónicos de un prado. Cualquier cosa que conseguía poner sobre un papel le parecía mala e inadecuada. Como muestran las revisiones de la Quinta, examinaba sus propias creaciones con una mirada despiadada, arremetiendo salvajemente contra ellas como si fueran los garabatos de un estudiante inepto.
Los presagios de silencio abundan en las últimas obras de Sibelius. Como escribe Hepokoski, las narraciones teleológicas no terminan en un ambiente victorioso, como en la Quinta Sinfonía, sino en la "disolución", la "composición", la "extinción". La Sexta Sinfonía recuerda al espíritu sobrio y neoclásico de la Tercera, con modos antiguos apuntalando la armonía; es como si el compositor estuviera intentando huir a un pasado mítico. Sin embargo, coros brutales de instrumentos de metal siguen hundiéndose en las tenues texturas de la cuerda y asomando entre las pulcras filas de los danzarines instrumentos de viento-madera. Un episodio traumático detiene en seco el último movimiento: en la versión de Hepokoski, los motivos de la naturaleza que representan los pinos y el viento rasgan el majestuoso diseño rotacional y lo hacen pedazos. El proceso continúa durante uno o dos minutos, pero los motivos de se desmoronan ante nuestros oídos y, la música se repliega hacia la música delgada e irreal para instrumentos de cuerda con la que empezó. "
As actividades propostas para este concerto teñen moito que ver co que estamos a facer na clase. Así que vos invito a que as fagades para o próximo luns, aquí tedes o enlace.
sábado, 27 de noviembre de 2010
A Onda sonora
Na clase deixarevos uns apuntes para estudar a onda sonora, que sabedes que entran nesta avaliación. Pero para aclararvos alguns datos creo que vos poden servir estes vídeos. Lembrado que esta é unha lista de reproduccción que consta de catro vídeos diferentes.
Se alguén quere ampliar os seus coñecementos recoméndovos esta web
ONDA SONORA
Se alguén quere ampliar os seus coñecementos recoméndovos esta web
ONDA SONORA
sábado, 9 de octubre de 2010
A notación no pentagrama

Como se nos están a producir dúbidas en cómo sinalamos as notas segundo as octavas ás que pertencen, vos reproduzo unha imaxe onde están explicadas todas as oitavas co seu nome e simboloxía. Aínda así, lémbrovos que nós nas transcripcións empregamos só o nome das notas xa que a altura sonora nola sinala o pentagrama.
lunes, 27 de septiembre de 2010
CAOS NA CIDADE

Time Groove. Bob Taylor
Aquí tedes a base rítmica de caos na cidade. A ver se marcha
Estiven revisando o enlace que vos dín, e funciona perfectamente. Salvo que empreguedes o windows media. Probar a baixarvos o VLC que funcionan mellor con case todos os arquivos sonoros. Tamén funciona; que xa o comprobei, o quicktime player
http://vlc-media-player.softonic.com/descargar
Descargádevos o que pon que é gratuito.
sábado, 25 de septiembre de 2010
Suscribirse a:
Entradas (Atom)



